Michael Vroemans

Vroeger werd er in het Shaolin Klooster heel veel gemediteerd. De monniken zaten uren lang in concentratie te mediteren. Maar hun lichamen waren uiteindelijk te slap om de uren te kunnen zitten. Ta Mo (Bodhidarma op z’n Japans) kwam uit India en vertrok naar het oosten. Hier kwam hij terecht bij een Shaolin Klooster. In het klooster zag hij dat de monniken in een fysiek slechte staat waren. Hier maakte hij een eind aan door de vechtsport te introduceren om je lichaam sterker te maken. Ta Mo leerde ze dat je de vechtsport alleen mocht gebruiken ter verdediging.

Het Shaolin-klooster werd bezet door Manchu-soldaten, zo’n 250 jaar geleden. Tijdens die bezetting brak een groot vuur uit, dat het merendeel van de bewoners van het klooster doodde. Enkele vechtkunstexperten werden gelukkig gespaard, waaronder de boeddhistische non Ng Mui, één van de ouderlingen van het klooster. Ze wilde zich wreken op de bezetter, en zocht daarom naar een nieuwe gevechtsstijl binnen de kung fu. Ze baseerde zich daarom op een gevecht tussen een gewonde reiger en een vos; de kraanvogel stond in het midden en de vos liep rondjes om haar heen maar de kraanvogel draaide steeds mee en telkens als de vos probeerde aan te vallen pareerde de kraanvogel het en gaf een klap met haar vleugel. Dit was het begin voor de nieuwe stijl. Na jaren was de stijl af.

De Kung Fu stijl is vernoemd naar haar eerste leerling, Yim Wing Chun. Dat was een meisje uit een nabijgelegen dorp die lastiggevallen werd door een man. Ze was weggevlucht uit angst voor hem. Ng Mui ving haar op en leerde haar alle kneepjes van het vak. Na verloop van tijd keerde ze terug naar haar dorp en maakte ze komaf met de man, wat toch spreekt voor de doeltreffendheid van de kunst.